Από once atlantean
“Υπάρχουν ζωγράφοι που μεταμορφώνουν τον ήλιο σε μια κίτρινη κηλίδα, αλλά υπάρχουν και ζωγράφοι που με τη βοήθεια της τέχνης και της διάνοιάς τους μεταμορφώνουν μια κίτρινη κηλίδα σε ήλιο”
– Pablo Picasso
Επειδή η συζήτηση με τον Τσάτσο: http://karotomastigio.wordpress.com/2007/09/26/apostoles-km-part1/
μπορεί πολύ εύκολα να αποτελέσει θέμα από μόνη της για το κατά πόσο η τέχνη [πρέπει να] εμπνέεται ή όχι από την πραγματικότητα, όποια κι αν είναι αυτή, τη μεταφέρω εδώ ως αυτόνομη ενότητα και ό,τι γίνει. Ξέρω εκ των προτέρων ότι οι καιροί που ζούμε είναι χαλεποί για την τέχνη και τις συζητήσεις περί αυτής, αλλά δεν πειράζει. Μπορεί να ξεπέσει κατά δω κανένας ρομαντικός και να βρει λιμάνι…
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:18 μμ
ti tha pei ‘eritime’?
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:29 μμ
Ερίτιμος = βαρύτιμος, εντιμότατος
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:32 μμ
Θα καταλήξουμε να συζητάμε τα αυτονόητα (σημάδι των καιρών και αυτό) μου φαίνεται.
2 πράγματα κατά την γνώμη μου και σωπάω:
- η τέχνη απαιτεί ταλέντο
- επαναστάσεις (πες το αλλάγες) δεν γίνονται χωρίς τίμημα και κόπο
Τώρα αν νομίζει κανείς ότι παράγει τέχνη εδωμέσα ή ότι είναι επαναστάτης εγώ πάω πάσο. Συζήτηση γίνεται μην αυταπατώμαστε ότι ρίχνουμε καθεστώτα ή ότι επηρεάζει κανείς τις μάζες (όχι ακόμα τουλάχιστον).
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:37 μμ
Κατεβάζω πρόταση: στα blogs να μπει τηλέφωνο γιατί μαζί γράφουμε και χώρια καταλαβαινόμαστε! Ακρίδα, κάνε μου μια χάρη και πάρε την κουβέντα με τον Τσάτσο από την αρχή της. Διάβασε προσεκτικά!
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:44 μμ
‘kserw en twn proterwn oti h kairoi pou zoume einai xalepoi gia thn texnh kai tis suzhthseis peri auths..’
ksereis kapoia epoxh opou auto na mhn htan to slogkan twn pollwn?
‘pote kaneis den epenese enan misoteleiwmeno pinaka….alla kai kaneis den pige na zwgrafisei panw ston teleiwmeno’
tsatsos
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 10:59 μμ
Τσάτσος:”ποτέ κανείς δεν επαίνεσε έναν μισοτελειωμένο πίνακα… αλλά και κανείς δεν πήγε να ζωγραφίσει πάνω στον τελειωμένο”
(τι υποτίθεται ότι πρέπει να καταλάβω εγώ τώρα αναφορικά με την υπόλοιπη συζήτηση;)
Αλλά αφού σου αρέσουν οι σουρεαλιστικές ατάκες, σου έχω μια που ταιριάζει γάντι στην περίσταση και από γκράντε σουρεαλιστή:
“Ποτέ δεν τελειώνω έναν πίνακα – απλώς σταματάω να τον ζωγραφίζω για λίγο”
– Arshile Gorky
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 11:38 μμ
o sunirmos eixe ws ekshs:
dilwneis sto post sou oti ”ksereis ek twn proterwn pws oi kairoi einai xalepoi gia thn texnh kai tis suzhthseis peri auths”
1.sou efistw thn prosoxh sto gegonos oti auto einai kati pou se kathe epoxh to pisteue o anthrwpos. Giati to pisteuei auto?
2.Apanthsh: giati ‘pote kaneis den epenese ena misoteleiwmeno pinaka’ (kai h texnh tha einai panta lipsh kai misoteleiwmenh apo opoiadipote epoxh kai an thn blepeis)
3. Alla paramenh epikerh stous ekastote ‘xalepous’ gia authn kairous dioti ‘pote kaneis den phge na zwgrafisei panw se teleiwmeno pinaka’ (kai ara thn xreiazomaste eidika etsi lipsh opws einai eks orismou telika..gia na pezoume mazi ths kai na pernaei etsi euxarista h wra..)…
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 11:41 μμ
παρακολούθησα αυτή τη συζήτηση, αν και απο τη μέση, με πολύ ενδιαφέρον και κρυφ-”άκουγα” με ενδιαφέρον.
αλλά επειδή είμαι παρεμβατικός τύπος (και συγνώμη που ενοχλώ…) οφείλω να ομολογήσω ότι πλέον κι εγώ έχω μπρεδευτεί από την “επιχειρηματογία σου” αγαπητέ τσάτσε.
αρχικά υπρασπίστηκες την ευεργετική δράση του χιούμορ (να και διαφωνώ – στο γιατί . χιούμορ δεν ισούται άρνση της πραγμνατικότητας), και κοίταξες με αισιόδοξο βλεμμα, ας μην πώ ακόμη αφελές, την κοινωνία μας (της οποίας τα κακώς κοίμενα σχολιάζουμε όλοι εδώ σε καθημερινή βάση- άραγε όλοι μας …κλάνουμε????)
τελοσπάντων συνεχίζω….όπως συνέχισες κι εσύ και εκανες αρνητική στροφή και με κυνισμό αρνήθηκες τον ρόλο της τέχνης στην κοινωνία, αλλά συνέχισες για να υποστηρίξεις (μαλλον…) ότι, οχι οι καιροί δεν είναι χαλεποί για την τέχνη.
χμμμμμ…αγαπητέ ελπίζω να καταλαβαίνεις το ασυμβίβαστο των λόγων σου.
Το αν οι καιροί είναι χαλεποί για την τέχνη νομίζω μόνο η ιστορία θα το γράψει (αν και έχω μια υποψία τι θα έχει να πει…..βάλε με κι εμένα στους “πολλούς”)
Ο ρόλος όμως των καλλιτεχνών , ώς όντα που μεγαλώνουν και ωριμάζουν μέσα σε μια κοινωνία και ώς εκ τούτου διαλέγονται μαζί της (είτε στρατεύοντας το έργο τους σε ένα ιδανικό, είτε εκφράζοντας τις ανησυχίες τους φόβους και τις ελπίδες της κοινωνίας που τους έθρεψε) είναι αυτό που δίνει δύναμη (και απήχηση) στην τέχνη τους .
και τώρα σκάω…..αν έχω κι εγώ καταλάβει κάτι λαθος απο την όλη κουβέντα παρακαλώ να με συμπαθάτε.
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 11:52 μμ
thimaste mia protash-slogkan pou elege ‘texnh gia thn texnh’?
opoios exei emplakei me auth to gnwrizei polu kala…opoios oxi as anatreksei ston erwta kai as rwthsei ton eauto tou giati erwteuthke…’erwtas gia ton erwta’ tha einai h apanthsh….oute koinonikes proektasei oute alla sugkekrimenopoihmena pragmata…h texnh afora thn koinwnia giati einai pio pragmatikh ap’auth…h koinonia kapote den tha uparxei…h texnh omws tha einai akoma sthn efibia ths…
Σεπτεμβρίου 27, 2007 σε 11:58 μμ
prwton min se psarwnei i onceanaalantik-eritimos einai vrisia.
defteron kante ligo isixia edw mesa.(sevasteite tin texni).
triton, polloi ektimoun tin texni simera, kai tha to apodeiksw otan kai egw san ton pikaso (nomizw) tha plirwnw se estiatoria dinontas apla mia xartopetseta mou. kai oute kan afti poy zwgrafisa, alla afti pou skoupistika:PP
P.S : Mousousou glitwse me apo kamia vdomada provlimatismoy kai pes moy an kai esy eisai gynaika.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:03 πμ
Έχω κι εγώ μια απορία και είναι ουσιώδης γιατί αποτελεί τη βάση του συλλογισμού του Τσάτσου:
Γιατί “η Τέχνη θα είναι πάντα λειψή και μισοτελειωμένη από οποιαδήποτε πλευρά κι αν τη βλέπεις”; (Πολύ σημαντική απορία, πρέπει να λυθεί).
Και πώς γίνεται να είναι συγχρόνως λειψή, αλλά να αντιμετωπίζεται σαν ολοκληρωμένος πίνακας; (Δεν ξέρω, μπερδεύτηκα πολύ…)
Υ.Γ. Όταν υποστηρίζω ότι οι καιροί είναι χαλεποί για την Τέχνη, δεν εννοώ ότι δεν παράγεται Τέχνη. Παράγεται και με το παραπάνω γιατί έχει ερεθίσματα (όπως άλλωστε υποστηρίζω από την έναρξη της κουβέντας). Αυτό που θέλω να πω είναι ότι το κοινό είναι πολύ κουρασμένο από τη ζωή και τους…καιρούς για να ασχοληθεί μαζί της. Μήπως εκεί έγινε το μπέρδεμα, αγαπητέ Τσάτσε;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:04 πμ
“Κατεβάζω πρόταση: στα blogs να μπει τηλέφωνο γιατί μαζί γράφουμε και χώρια καταλαβαινόμαστε! Ακρίδα, κάνε μου μια χάρη και πάρε την κουβέντα με τον Τσάτσο από την αρχή της. Διάβασε προσεκτικά!”
Άστο καλύτερα.
Ανέφερα το ταλέντο γιατί υπήρξε αναφορά περί κλασίματος και σημασίας της τέχνης. Αυτοί που έχουν ταλέντο δημιουργούν τέχνη και δεν κλάνουν απλώς και φυσικά η τέχνη τους είναι σημαντική.
Τώρα για το περί επαναστάσεις για να διευκρινήσω αυτό που θεωρώ αυτονόητο ότι δηλαδή εδώ απλώς ανταλάσσουμε απόψεις, κάνουμε κριτική, δημιουργούμε θόρυβο (ίσως λιγότερο ηχηρό μιας κλανιάς) και δεν παράγουμε τέχνη, δεν διαπαιδαγωγούμε την κοινωνία και δεν κάνουμε καμιά επανάσταση. Το ό,τι οι καιροί είναι χαλεποί το αφήνω ασχολίαστο όπως και τη σημασία της τέχνης σήμερα.
Την κούβεντα τη διάβασα και σχολίασα και ο καθένας ας καταλάβει ό,τι θέλει.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:07 πμ
-Βορέα, μην παραπλανείς τον Τσάτσο! (Και τώρα που το θυμήθηκα, μάζεψε τα χέρια σου από ό,τι προσπαθείς να πιάσεις κάτω από τη μπούργκα μου! Οι καιροί είναι χαλεποί για χούφτωμα!)
-Τσάτσε, μην ακούς το Βορέα! “Ερίτιμος” σημαίνει αυτό που σου είπα.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:09 πμ
“ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΟΝΤΕΛΟ ΓΙΑ ΓΥΜΝΟ ΖΩΓΡΑΦΟ.”
-για πληροφορίες Voreas.-
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:12 πμ
@Ακρίδας
Είπε κανείς ότι εδώ μέσα κάνουμε Τέχνη;;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:13 πμ
mia aplh apanthsh sauto pou rwtas ocean atlantean edwse o kabafhs me to poluforemeno pia poihma tou ‘hthaki’….filosofika twra an o anthropos apolambane otidipote to teleio (me thn apolith ennoia tou orou) tha htan theos…h fush tou omws twra (ws anthrwpou) einai h prospathia…h zwh…h texnh….kai telika h texnh ths zwhs…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:14 πμ
Ναι, αλλά εγώ το χούφτωμα το έχω κάνει τέχνη. αν βέβαια δεν προλάβω…θα είναι λειψή.Αλλά θα φταις και εσύ που έίσαι κουρασμένη να ασχοληθείς μαζί της.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:14 πμ
Και το μοντέλο τι θα κερδίσει; Το γυμνό ζωγράφο, ε; (Δώσε περιγραφή του γυμνού ζωγράφου… Είναι σαν τους θεογκόμενους του Μπενι;)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:15 πμ
edw mesa tha mporousame na kanoume kai texnh…thn texnh tou dialogou! xa
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:17 πμ
Έχω πάρι μια most muscular ποζα τώρα, και μου πετάγεται η φλέβα στο κρανίο. (κωλοσουβλάκια δεν κρύβεστε πουθενά).
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:18 πμ
Προς Βορέα και Τσάτσο:
Σας παρακαλώ, γράψτε ΣΩΣΤΑ το nick μου, μια φορά τουλάχιστον.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:18 πμ
Συμφωνώ με τον Τσάτσο αν και δεν είναι εύκολο.
Βορέα είμαι μαζί σου.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:19 πμ
οκ ΟnecAlantean, σορρυ κιόλας, δηλαδή, με το συμπάθειο, δεν το κάνω και επίτηδες…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:20 πμ
οκ, grasshoper, perimenw na mou vreis to montelo.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:21 πμ
episis paradidw seminaria: “pws pidane mia kouventa”
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:23 πμ
@Τσάτσος
Πάντως, εγώ όταν ερωτεύομαι δεν ερωτεύομαι “για τον έρωτα”, πίστεψέ με. Ερωτεύομαι για πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Αν ο Βορέας δώσει τη σωστή περιγραφή του γυμνού ζωγράφου, θα πάρεις μια ιδέα.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:23 πμ
http://www.geocities.com/monicabellucci2/monica_bellucci.jpg
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:24 πμ
o theos ksodepse ligo perissotero xrono se auth th gunaika…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:24 πμ
(exw ginei ble ap to sfiksimo twn deltoeidwn moy)GKXXXXXXXXXX
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:25 πμ
@Βορέας
Ναι, ρε αγόρι μου, τι τσουνάμι έκανες εδώ μέσα…!
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:25 πμ
o Theos orismenes fores einai poly epidiksiaaaaas.(mou ti dinei)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:26 πμ
O.A elpizw na mi me pareksigeis pantws. I alitheia einai pws eimai dyslektikos,
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:29 πμ
Μπορούμε να επανέλθουμε στο υψηλών προδιαγραφών θέμα μας;
Τσάτσε;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:30 πμ
anaisthitiiiii….sto test evaisthisias pairneis miden (me to kako xioumor alitheia pws ta pas?)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:30 πμ
άψογα. τώρα νομίζω είμαστε όλοι στην ίδια σελίδα.
cyber-χουφτώματα και ματιές κάτω από τη μπούρκα…. μήπως εκεί κρύβεται τελικά η τ΄λεχνη και την έψαχνα???????
και ναι, να σε γλιτώσω φίλε Βορέα καλά μάντεψες. μα καλά μανταμ -σουσου, σου αφήνει και περιθώρια προβληματισμού ??
p.s. το μοντέλο το θες ανδρικό ή γυναικείο?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:31 πμ
@Βορέας
Εσύ έχεις το κακό το χιούμορ; Θα σου το συγχωρούσα αν είχες τους καλούς τους κοιλιακούς.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:32 πμ
aidiastiko to dillima sou..TO KSERA PWS EPREPE NA DIEFKRINISW (gmt)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:32 πμ
Μαντάμ Σου-Σου, βάλε ένα λιθαράκι ποιότητας εδώ μέσα, παρακαλώ…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:34 πμ
exw enan koiliako poy den paizetai. (eniaios) alla poy tha paei tha to xw kai to 6-pack. (Sta supermarket tis byres tis poulane akoma 5ada)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:34 πμ
Άσχετο, αλλά θα επανέλθουμε σύντομα:Βορέα, θέλω να ανεβάσω ένα βίντεο, αλλά κάτι περίεργο γίνεται και δεν τα καταφέρνω. Οδηγίες;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:35 πμ
(katalaves twra poion ennow oti exei kako xioumor?:PPP)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:35 πμ
skepsh sobarh 1:
uparxoun treia eidh anthrwpwn
A) autoi pou miloun gia hdees
B) autoi pou miloun gia gegonota kai
c) autoi pou miloun gia tous allous
eseis pou anoikete?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:35 πμ
παιδια, σιγα! ειλικρινά όχι τόσο γρήγορα, το refresh της σελίδας μου δε σας προλαβαίνει…..
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:36 πμ
πιότητας, που έλεγε μια φορά και έναν καιρό ένας πάλαι ποτέ πρωθυπουργός……
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:38 πμ
Odigies gia anevasma video sto internet:
-valte tin kamera statheri brosta sas
-xamilwste ligo ton fwtismo alla arketa gia na fainestai
-foreste kati aisthisiako poy na vgainei kai eykola
-kante pws den kserete oti sas pairnei i kamera kai arxiste na gdyneste.
-steilte to video sto voreas@gmail.com gia editing kai anevasma (toy Vorea)
-an eiste i mousousou na kserete oti apeytynomai MONO SE GYNAIKES:PP
elpizw na voithisa
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:39 πμ
@tsatsos
αηδιαστική η απορία σου…φυσικά στο 3. δε βλεπέις τι κάνουμε τόση ώρα??
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:39 πμ
egw anoikw sto D)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:40 πμ
@Τσάτσος
Εγώ ανήκω και στις τρεις κατηγορίες καθότι πολυδιάστατη προσωπικότητα.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:41 πμ
@Βορέας
Α, ώστε τη Μανταμίτσα τη Σου-Σου, Βορέα! Καλά…….!
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:43 πμ
girls mi skotwneste. oles tha ginete modelaaaa. i diefkrinisi pigaine parea me tin aporia tis madamdam
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:44 πμ
(i mipws na kanw casting?)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:45 πμ
Εγώ κάνω κάστινγκ μόνο αφού πάρω τον πρωταγωνιστικό…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:46 πμ
Θα το κάνω απλά για τα προσχήματα. Καταλαβαίνετε…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:46 πμ
@ Βορέα,
μη νομίζεις ότι δεν σε έχω καταλάβει. την κατάλαβα την τακτική σου, τρισάθλιε πορνο-βλογιστη. προσπαθεις να διασπάσεις το γυναικείο block που έχει σχηματιστεί και συνασπιστεί. δε θα περάσει. we shall overcome.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:47 πμ
(Δηλαδή, αν ανεβάσω καινούριο ποστ, την ίδια λαχτάρα θα πάθει κι εκείνο;)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:47 πμ
me kathara antikeimenika kritiria exw arxisei kai diamorfwnw tin teliki mou apofasi,,,
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:48 πμ
Ναι, ναι, Μανδάμ! Κι εγώ μαζί σου.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:49 πμ
1)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
2)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
3)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
4)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
5)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
6)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
…..
100)”Δεν θα ξανακανω λάθος το nick της Once Atlantean”
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:50 πμ
please overcome.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:52 πμ
Λοιπόν, πού είχαμε μείνει;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:52 πμ
(Πού είναι ο Τσάτσος;)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:52 πμ
Τσάτσε;;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:53 πμ
κάτι για τέχνη λέγατε με τον Τσάτσο.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:53 πμ
Φίλε Τσάτσε,
Τι διαφορά έχει το να μιλάς για ένα από τα τρία;
Αν μιλάς για ιδέες που δεν πιστεύεις ή εφαρμόζεις.
Αν μιλάς για γεγονότα χωρίς να πήρες μέρος σε αυτά.
Αν μιλάς για άλλους βγάζοντας τον εαυτό σου απ’έξω.
Τέσπα, είναι βροχερή η μέρα εδώ και προτιμώ μάλλον την ανάλαφρη συζήτηση.
Βορέα σου έκατσε πάλι.
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:54 πμ
παλι? (γαμώτο ποτέ δεν το παίρνω χαμπάρι)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:55 πμ
sobarh skepsh 2:
apo to ‘erwtas sta xronia th xoleras’
oi anthrwpoi xwrizontai se duo kathgories
a) se autous pou xezoun eukola kai
b) se autous pou xezoun diskola
eseis se poious aneikete?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:56 πμ
@Βορέας
Ναι, αλλά ήρθαν μετά οι κοιλιακοί σου και δες τι πάθαμε τώρα!
Τσάτσε;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:58 πμ
θα παρακολουθήσω την κουβέντα με μεγάλη προσοχή από δω και πέρα.(ταυτόχρονα θα προσπαθήσω να παρενοχλήσω καμια Νορβηγέζα στο FB)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:58 πμ
ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΜΕΙΝΕ; ΕΙΣΑΙ ΣΟΒΑΡΟΣ;;;;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:59 πμ
mou meine kai to allo…pou epeine thn kolonia apo to mpoukali
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:59 πμ
Βορέα;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 12:59 πμ
oeo?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:00 πμ
ΒΟΡΕΑ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙΣ!
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:00 πμ
μη με ζοριζεις με δυσκολα, δεν το χω διαβάσει. (αμα βγει σε ταινία το συζητάμε…:P)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:01 πμ
κάπου θα έχει νόημα το πράμα. άστο παλικάρι να τελειώσει τι θέλει να πει.(Με λένε Αρτέμη)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:02 πμ
Σοβαρά, σε λένε Αρτέμη;
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:02 πμ
λεγε ρε τσάτσο. μου τράβηξε το ενδιαφέρον αυτό το βιβλίο. (να φανταστείς χεζόμουνα αλλά μου φυγε.-σε ποια κατηγορία είναι αυτό όμως?)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:03 πμ
sobarh skepsh noumero 3:
kalunuxta!
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:04 πμ
με λέγανε Αρτέμη, και τώρα με λένε απραξία, Ζω και δε ζω , είμαι και δεν είμαι, υπάρχω και δεν υπάρχω…βρε μελαχροινάκι με πότισες φαρμάκι.
ντιπι ντιπι ντιπι νται
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:04 πμ
ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΕΣΥ ΘΥΜΑΣΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΧΕΖΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΧΕΖΟΥΝ ΔΥΣΚΟΛΑ;;;; ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;; (Αλλά, τι περίμενες… Άντρας δεν είσαι;)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:05 πμ
@Τσάτσος
Στο καλό…
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:07 πμ
μέρος του έρωτα είναι τα φετίχ. που ξέρεις και βιάζεσαι να κρίνεις το παιδι? εεεεεεε?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:12 πμ
τι έγινε…πάλι μονο μου μ αφησανε?
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:12 πμ
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω…
Βορέα, Μαντάμ Σου-Σου, σύντροφοι μπλόγκερς, πρέπει να κοιμηθώ γιατί αύριο έχω 1 τηλεφωνικό ραντεβού και 2 συναντήσεις στη δουλειά.
Φιλιά σε όλους και αύριο θα αναρτήσω άλλο ποστ, για το σουρεαλισμό στα μπλογκς!
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 1:14 πμ
τηλεφωνικό ραντεβού? (sexy ακουγεται)
αυριο θα κρατάω και σημειώσεις. (να μη με λένε πλέον ντουβάρι)
Σεπτεμβρίου 28, 2007 σε 8:11 πμ
Ουάου, αυτό σημαίνει comments… Παιδιά, διάβασα όλα τα σχόλια μαζεμένα και γέλασα πολύ ομολογώ. Μια συζήτηση “paused”. Δε θα προσθέσω τίποτα μιας και στη βράση κολλάει το σίδερο. Μόνο αυτό. Σουρεαλισμός, το αγαπημένο μου. Η ζωή είναι όνειρο. Ίσως γιατί στη ζωή μου είμαι αρκετά πραγματιστής. Βρήκα κι αυτό.
Οκτωβρίου 1, 2007 σε 4:56 μμ
Η ζωή είναι σουρεαλισμός από μόνη της. Αρκεί να μπορούμε να την δούμε έτσι….
Οκτωβρίου 1, 2007 σε 7:27 μμ
Άννα, όντως η οπτική γωνία κάνει την διαφορά…
Ιουλίου 16, 2009 σε 11:50 πμ
sorry me eixe parei o ypnos (2xronia peripou). pou pige i once atlantean re paidiaaa. ama ti vreite peste mou e.